Unutamadığım bir yığın hatıra hücum ediyor zihnime
Bütün yaşanmışlıkların izleri ansızın ortaya çıkıyor tenimde,
Yaşanacakların korkusunu acımasızca dokunduruyor o küçücük ellerime
Kapıyorum ellerimi bir yumruk misali sımsıkı bak nasıl yanıyor
Yazmak için yanmak gerekmiş... Bak yazdıkça yanıyor ellerim...
Hüznümü kör kuyulara atamıyorum, yapamıyorum, yakınıyorum bak yine
Hırçınlığımı dindiremiyorum bi’yandan, hüznün yanında bir savaş
Kalbim ürkek bir kuşun kanat çırpması gibi atıyor,
Uykuya dalmaya yakın o bi iki saniyede, vücudumu her seferinde bir ürperti kaplıyor
Sarılıyorum kendime kaplıyorum kendi bedenimi kendime bak nasıl yanıyor
Yazmak için yanmak gerekmiş... Bak yazdıkça yanıyor ellerim...
SEREN ÇELİK
27.12.2011- 20:26
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder