Kendi hayatımdan çalıp da, hep birilerine armağan ettiğim anlar bütünüydü,
Akıp gitmesinin bir önemi yoktu bende hiç,
Ne dünün bugünden farkı; nede yarının şimdiden önemi büyük olacaktı
Şimdi armağan ettiklerimi istiyorum geri, kendimden çaldığım zamanı arıyorum
Sen varsın şimdi
Hayatımı hayatına katmayı, gözlerimi gözlerinde bulmanın zamanını kuruyorum
Söyle şimdi sevdiğim;
Ne güzel bir halet-i ruhiyedir bu yaşadığım seninle...
Bilinmezlik;
Her yanımı ürküten ölüm sessizliği idi çığlık çığlığa
Ayaklarımın telaşlı adımlar atışıydı
Neye acı çektiğinin, kime özlem duyduğunun belirsizliği idi
Bu hayat oyununda aciz kalmanın hesap soramayışlığıydı
Şimdi o bilinmezliğin korkusu yenildi senin oluşunla,
Sevgini sevgime katışınla, ellerimi ellerinle bitiştirmenin çekingenliği ile
Söyle şimdi sevdiğim;
Ne güzel bir halet-i ruhiyedir bu yaşadığım seninle...
Cümlelerim;
Hep tozlu raflarımdan çıkanlar idi
Bin bir emekle kurduğum kalelerimin yerle bir olduğu rüzgârın uğultusuydu
İçimdekileri boşaltma çabasında
Gözyaşlarımı akıtırken kör ettiğim, deli gibi bağırırken kıstığım sesimin parçalarıydı
Uzun zamandır hasret çektiğim o kelimeyi (sevgi!) içinde barındıramayışıydı
Şimdi sen söyle sevginin anlamını boyutunu bizde,
Söyle şimdi sevdiğim;
Ne güzel bir halet-i ruhiyedir bu yaşadığım seninle...
Sessizliğim;
Dışarıya kulaklarımı tıkayabildiğim ama içime sırt çeviremeyişlerimdi
Zannettiğim ise, ruhumun dinginliğe kavuştuğu, huzur bulabilmenin tek yoluydu bu
İğnesini kendisine batıran bir akrep gibi kendime dönüşlerimdi
Kapana kısılmışlığım, kendimi yıpratışlarımdı
O dört duvarımda gözlerimin tutsak, beynimin bulanık anlarıydı
Şimdi odama perde aralığından içeriye süzülen o birkaç gün ışığı kırıntısından başka ışıkların saçılışı
Şimdi o güneşli ışıl ışıl bir baharın göz kırpışı
Şimdi duygularımızı coşkun bir deniz gibi yaşamanın sırrı
Söyle şimdi sevdiğim;
Ne güzel bir halet-i ruhiyedir bu yaşadığım seninle...
SEREN ÇELİK
22.03.2011 – 12.32
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder