AYAK İZLERİM

Hep geri çekilmeme zorlamıştı
Bilinmeyenin korkusu,
Alışılagelmiş durumlarla yüzleşmenin huzursuzluğu...
Harekete geçme zamanı geldi dedim
Ve
Bütün benliğimde de bunun acısını hissettim
Başkaldırmaya iten şeyin,
Bir anlık öfke olmadığından emin oldum
Ve de kendimi hikâyeme başlamak için yollara vurdum.

Ruhum yolcusudur artık bu yolların dedim
Asi kalbimi huzura kavuşturmak için onu
Bir kez daha dış etkenlere kapattım,
Yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm
Kayıp düşler yollarına adımlarımı attım
Ve
Her adımımın ürkek sesinde kayboldum.

Yüzüme sıçrayan yağmurun verdiği sıcak ürperti,
Titreyen ellerimle dokunduğum her bir köşe
Her bir hızlı adımımın yansıttığı bir çığlık
Islak sokaklarda boğulan 1 damla gözyaşım
Ve de suskunluğumun adını yazdığım sokaklar
Yaşamımın vermediği hazzı tattırdı
Ve buna karşılık ben
Yaşama sade ve sadece ayak izlerimi bıraktım...

SEREN ÇELİK
29.08.2010 23:50