TRENİM ÖLDÜ

    

Esinti ile dalgalandı yine zaman
Esinti olmadan da zaten akmaktaydı
Soğuktan içimin titrediği gecelerde
Bir gün yine yeniden ağarmıştı.

Yavaş yavaş ahbaplığı ilerlettim yalnızlıkla
Taşımaya çalıştıklarımı taşırdım bardağımda
Bu esinti, bu rüzgar, bu üşüten yalnızlık
Trenim öldü, bir tutam şiir kaldı avuçlarımda.

SEREN ÇELİK
02.10.2016