Bir sevgi elde ettim istediğim arzuladığım
Nerden bilebilirdi bu gönlüm, bedenimin keder ile bürüneceğini
Her adım yakınlaşmama karşılık üç adım uzaklaşmayı tadacağını
Karar verdim en derininde yıksa da yaksa da artık
Sana hatırlayacağın ne bir yüz ne bir damla sevgi bırakmadan gidiyorum.
O yüzü o sevgiyi de kendime bırakmayacağım
Issız, karanlık, soğuk, yağışlı bilinmediğe gidiyorum
Her atacağım adımda sevginden bir parça yollara ata ata gidiyorum
Her gün yudumlayarak büyüttüğüm sevgimi parçalayarak gidiyorum
Sorumsuz, umursamaz, tavırlarına katlanmayacağım sileceğim başarabildiğim kadar
Yürüyeceğim rüzgârın yönüyle yol alacağım
Yoldan geçen sıradan bir insana sorduğum aptalca bir soruya gelen cevaba kendimi bırakıyorum
Ve de gösterilen yönlere doğru adımlarımı atıyorum
Kaderim dediğim yollarıma tanımadığım insanların sözleri ile yol alıyorum
Hiçliklerle dolu bir karanlığa dalacak olsam da ben gidiyorum
Durduğum anda ne senden bir şey kalmış olacak ne de benden eski bir ben
Ne özlemin esiri, ne hasretin buğulu sesi dur diyecek bana
İsyan ederek nefretime nefret ekleyerek gidiyorum
Senin zulmüne değil de o karanlığın zulmüne kendimi salarak gidiyorum
Ne senden bir pay ne de benden bir pay almadan
Serseri rüzgârla savrulup gideceğim
Uçurumun kenarında derin bir soluk almanın verdiği rahatlık gibi özgür hissedeceğim
Keyfimin esiri olacağım
Pişman olmayacağım, hıçkırıklarımda kendimi boğarak yeneceğim
Gidişimle yok olacak sende olmayacaksın olamayacaksın
Benden en ağır intikam sana bu olacak
Her adımda gözyaşlarımı akıtacak, yorgunluklarımı sırtımdan atacağım
Başka yerde bekleyeceğim tebessümü
Kendimi sürgün edeceğim senin bulunduğun hayattan, hayalden, umuttan
İşte gidiyorum dönüşüm olmadan gidiyorum
Yalnızlığa ve içinde sen olmayan bir dünyaya gidiyorum
Seni bana getiren şeye isyan ediyor,
Acımın dineceği güne kadar her gün bin kere lanet okuyorum ve gidiyorum
SEREN ÇELİK
09.02.2011 – 20.09
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder