Tek sakinleriydik bu şehrin
Bütün kalabalıklardan uzak kendi yolumuza giderdik hep
Her köşe başında bir ayak izimizi bırakırdık bu şehre
Suskun sokaklar, suskun insanlardı bizim için burası
Ve
Manasız bir boşluk hissi ile beslerdik gece yürüdüğümüz yolları
Tek sakinleriydik bu şehrin
Düşündüğümüz ile yaptığımız birbirine zıttı bu sokaklarda
Gelenimiz gidenimiz yokken bir biz vardık
Ve
Mesken edindiğimiz şehrin bu sokaklarını
Hüzünle ve buruk bir tebessüm ile doldururduk hep.
Kulağımızı titreten seslerden duyarsız bir şekilde
Bu şehre sisli, hüzün sesli sema yayardık biz
Gönlümüzü kaptırdığımız kırık duygularla yaşardık
Adım adım bizim olurdu şehrin her yeri
Yorgun bedenimizin ayakta kalmaya çalıştığı
Ve birde
Uyku tutmadığında kendimizi attığımız bu sokakların
Tek sakiniydik biz…
SEREN ÇELİK…
01.05.2010- 19.49
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder