ZAMANSIZLIĞIN HUZURU

ZAMANSIZLIĞIN HUZURU
Müthiş bir manzara eşliğinde,
Zamansızlığın inanılmaz huzuruyla yaşıyordum,
Gerçek olan her şeyin tadına varabildim
Duyguların,
Ama sadece duyguların hâkim olduğu gezegende.

Hüzünlü mavi rengini almış bir deniz kenarında
Hoyrat rüzgârlara cesurca karşı koymuş,
Bembeyaz martıların çığlıkları eşliğinde,
Sonbaharı izliyorum,
Bağrında bir renk cümbüşü saklayan.

Ruhumu uzaklara savuran melodiler dolduruyordu;
Fark ettirmeden,
Ilık meltemin sonbahar yaprağını koparıp,
Uzak diyarlara savurması gibi,
Ve ruhum,
Fondaki müziğe daha da anlam katan,
Martı çığlıklarıyla
Bilinmedik diyarlara gidiyordu.

Bıraktım;
Hayatı anlamaya çalışmayı o anda,
Sadece zamanda kaybolmayı,
Tüm yaşamın anlamını bulabilmeyi
Arzuluyordum.
Gözlerimin kilitlenip,
Bedenimin zamanın derinliklerinde erimesiyle,
Ve ruhumun binlerce parçaya akmasıyla birlikte.

Zamansızlığın huzuruyla yaşıyordum
Kalbimin en gizemli,
En derin yerinde,
Hep gerçekliği bulmayı hayal ederek,
Kendimi zamanla birlikte
Tükettiğim o anda.

Kim olduğunu, ne olduğunu unutup,
Pırıltıyla baktığım o anda,
Zamansızlığın huzuruyla yaşıyordum.
SEREN ÇELİK...