Gerçeğin kenarında dön diyebilmek
Karar verebilmek yine ve yine
Yağmurların sana ihtiyacı olduğu yerde
Vazgeçebilmek sonsuza dek
Bir vedanın gülümseten haliydi
Sessiz haykırışlar
Şimdi kıyısında, köşesinde
Tutarsız zamanlar
Hiçlerin üzemediği sen
Ve beklilere dayalı bir yarın
Odaklandığın noktada
Yerini almış bir son durak
Aydınlıktan korkan bir gölge
Yanılgılarla güçlenirken
Ömür gidebildiğine dek
Hatırlamadan edilen isyanıyla
Savuran rüzgârın düş yanılgısıydı
Belki de
Haykırışların sessiz
Sevmelerin hesapsız
Bir odağıydı ömrün
Son durak…
SEREN ÇELİK
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder